Blasfemiewetten, processen wegens afvalligheid, gevangenisstraf voor een post, een lied of een twijfel: overal waar religie de wet bepaalt, wordt vrij denken een misdaad. De teksten zetten al vroeg de toon. 'Wie van religie verandert, doodt hem', zegt een hadith in Sahih al-Bukhari (3017), en een andere noemt het verlaten van de islam als een van de drie gevallen waarin het bloed van een moslim mag worden vergoten (Bukhari 6878, Muslim 1676). Koran 33:60-61 bedreigt de huichelaars en geruchtenverspreiders van Medina: waar zij ook worden aangetroffen, zullen zij worden gegrepen en gedood. In Sunan Abi Dawud (4362) verklaart de Profeet dat er geen bloedgeld verschuldigd is voor een joodse vrouw die werd gewurgd omdat zij hem had beledigd. Veertien eeuwen later bestraffen zo'n twaalf landen afvalligheid of godslastering nog altijd met de dood.
Sinds maart heeft Iran minstens 59 mensen op politieke gronden opgehangen, onder wie tieners, vijf van hen in het openbaar. Hun misdaden volgens de rechtbanken: ingegooide ruiten, gegooide stenen, in brand gestoken motorfietsen, allemaal ondergebracht onder 'oorlog voeren tegen God'. Een VN-missie spreekt nu van misdaden tegen de menselijkheid.
Onze partners
